Standaardpedalen waren de maatstaf voordat klikpedalen verschenen. De fietsgemeenschap is verdeeld, iedereen heeft zijn eigen affiniteiten. Maar welke keuze je ook maakt, deze modellen hebben zowel voor- als nadelen.
Standaard of platte pedalen
Zolang er fietsen bestaan, zijn standaardpedalen, zoals de naam al doet vermoeden, de klassieke pedaalvorm waarmee iedereen heeft leren fietsen. Dit standaardmodel biedt bewegingsvrijheid, is zeer praktisch voor het goed positioneren van uw voeten en het maken van onverwachte stopmanoeuvres. In bochten is de vrijheid van de voeten essentieel om in te halen als je uitglijdt. Dit type manoeuvre is vooral handig als u begint. Het is ook bekend dat dit type pedaal goedkoper is. Aan de andere kant betekent de vrijheid van de voeten dat ze niet ondersteund worden en dus kunnen ‘wegglijden’. Bovendien zijn standaardpedalen minder efficiënt in vergelijking met nieuwe automatische modellen.
Klikpedalen
Klikpedalen, geïntroduceerd in 1895, hebben schoenplaatjes op het oppervlak. Dankzij de bindingen kunnen fietsers hun schoenen aan hun pedalen hangen. Dit pedaalmodel is vooral praktisch in die zin dat alle problemen die aan standaardpedalen worden toegeschreven, zijn opgelost, zoals het risico op uitglijden. Geen zorgen meer over de voetposities, de fietser heeft betere controle over zijn fiets. Deze pedalen bieden een betere trapervaring, het is in de gevoelens dat we de veranderingen merken. Helaas vertegenwoordigen deze wiggen ook een defect, met name de ernstigere risico's bij vallen. Vooral omdat het een leerperiode vergt om je aan te passen. Het installeren van blokken brengt ook kosten met zich mee die de totale prijs van de fiets verhogen.
Op je pedalen!
Sportief,
Joris.
