Bewonderd door sommigen, gevreesd door anderen, Parijs-Roubaix laat geen fietser onverschillig. Deze race, opgericht in 1896, is een van de oudste wielerwedstrijden. Hij is bijvoorbeeld geboren vóór de Ronde van Frankrijk, de Ronde van Italië en de Ronde van Spanje!
Nu een legendarische race, “ De koningin van de klassiekers » werd geboren dankzij twee inwoners van Roubais, beiden textielindustriëlen, Théodore Vienne en Maurice Pérez. Ook voorzitters van Sport Vélocipédique Roubaisien en Cercle Vélocipédique Roubaisien, twee wielerclubs in Roubaix, besloten de twee mannen om in hun stad een wielerbaan te bouwen. De wielerbaan, ingehuldigd in 1893, wachtte drie jaar voordat deze race werd georganiseerd, die al snel een klassieker werd.
In 1896 stelden Vienne en Pérez een internationale race voor, veel korter dan het enige klassieke evenement dat op die datum in Frankrijk bestond, de historische Bordeaux-Parijs. Dit nieuwe ras had echter een bijzonderheid. In tegenstelling tot Bordeaux-Parijs en Parijs-Brest-Parijshadden de twee vrienden het idee om Parijs niet als stad van aankomst aan te wijzen, maar om Parijs als stad van vertrek aan te wijzen, met aankomst thuis in Roubaix, in hun wielerbaan!
Maurice Pérez en Théodore Vienne
Om hun doelen te bereiken hebben Wenen en Pérez echter steun nodig, en wat is daarvoor beter dan het enige sportdagblad van die tijd? Deze laatste zal daarom contact opnemen met Paul Rousseau, directeur van de krant “ De fiets » en zullen hun Parijs-Roubaix omschrijven als een wedstrijd waarvan het doel is om de lopers voor te bereiden Bordeaux-Parijs, een race die een paar weken later zal plaatsvinden.
« Geachte heer Rousseau, Bordeaux-Parijs nadert en dit geweldige jaarlijkse evenement dat zoveel heeft gedaan om het wielrennen te promoten heeft ons op een idee gebracht. Wat dacht je van een trainingsvlucht die vier weken aan Bordeaux-Parijs voorafging? De afstand tussen Parijs en Roubaix bedraagt pakweg 280 km, dus voor toekomstige Bordeaux-Parijs deelnemers zou het een koud kunstje zijn. De aankomst zal plaatsvinden op de wielerbaan van Roubaix na enkele ronden […] Als prijs hebben we namens de wielerbaan van Roubaix al ingeschreven voor een eerste prijs van 1.000 frank en we zullen druk bezig zijn met het opstellen van een royale prijzenlijst die tot ieders tevredenheid zal zijn. Maar voorlopig kunnen we rekenen op de bescherming van Le Vélo en uw steun bij het organiseren van het vertrek? Zo ja, kondig dan onmiddellijk ons geweldige evenement aan en open de lijst met toezeggingen in uw kolommen ».
De wielerbaan van Roubaix na de bouw in 1896
De directeur van de krant staat gunstig tegenover dit verzoek en zal Victor Breyer, redacteur van de sectie "fietsen"om het ras te herkennen. Nadat hij van Porte Maillot naar Amiens is gereisd, zal laatstgenoemde besluiten deze verkenning de volgende dag per fiets af te ronden. Onder de modder nadat hij in de regen de kasseien probeerde te temmen, was Breyer uitgeput toen hij voet aan land zette in Roubaix. In een roes na deze dag in de hel zwoer de redacteur een telegram te sturen naar zijn hoofdredacteur, Louis Minart, om dit onmiddellijk te stoppen. « kwaadaardig project », gevaarlijk voor hardlopers! Eindelijk, en gelukkig, zal Breyer dit beroemde telegram niet sturen...
Op 19 april 1896 was eindelijk het grote moment aangebroken! Het publiek is aanwezig voor de grote start, Porte Maillot. De dagelijkse "Het Roubaix-dagboekbeschrijft de sfeer, zo dicht mogelijk bij de lopers: « De caféruimte wordt een echte paddock waar we de deelnemers, kortgekleed, nieuwsgierig onderzoeken... Er klinken vrolijke oproepen van alle kanten. Onder de laatste nieuwkomers bevindt zich de veelgeprezen GARIN... Ten slotte verschijnt FISCHER, die het voorwerp is van ieders nieuwsgierigheid en deze zeer bescheiden ontwijkt. Hij wekt de indruk van een droge gezondheid en heeft het aangename uiterlijk van een knappe atleet... 05.20 uur: de heer Victor BREYER, met een checklist in de hand, doet het appèl op de laan waar de lopers worden opgesteld volgens hun registratievolgorde ».
Aanvankelijk ongeveer honderd inschrijvingen tellend, zullen er uiteindelijk slechts 48 zijn bij de start van deze eerste editie, om 5.30 uur. 9 uur en 17 minuten later arriveerde Joseph Fischer, vergezeld van de bugels van Hem, op de wielerbaan van Roubaix en werd de eerste winnaar van Parijs-Roubaix ! Charles Meyer, tweede, arriveert 26 minuten te laat, Maurice Garin, toekomstige eerste winnaar van de Tour de France in 1903, arriveert derde, 28 minuten achter de winnaar...
Het volksenthousiasme is er! Parijs-Roubaix heeft zojuist zijn eerste editie beleefd, een primeur waarvoor nog 115 anderen nodig zijn...
Sportief,
Paul van het CycloPro-team.
